Έξι πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για την απραξία

Πώς είναι & τι *νομίζουμε* ότι γνωρίζουμε 

Δεδομένου ότι το έργο μας στο I-ASC ενημερώνεται από ειδικούς επί του θέματος - αυτούς που δεν μιλούν, μιλούν ελάχιστα και δεν μιλούν αξιόπιστα, θέλαμε κάποιον που είναι πραγματικά apraxic για να περιγράψει πώς είναι αυτό το συναίσθημα. Ο William είχε την καλοσύνη να μοιραστεί την τεχνογνωσία και την εμπειρία του. Εμείς προσθέσαμε αυτά που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε με βάση την τρέχουσα επιστήμη και έρευνα. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν ακόμα τόσα πολλά να μάθουμε - το πιο σημαντικό είναι να είμαστε ανοιχτοί σε αυτή τη μάθηση! 

1. "Έχοντας Απραξία αισθάνομαι σαν μια αποδυνάμωση στις νευρικές μου διαδρομές, σαν να μην έχουν τη δύναμη να μεταφέρουν τις σταθμισμένες οδηγίες που δίνει το μυαλό μου στα μέρη του σώματός μου".

 

Απραξία, ή δυσπραξία είναι ο ιατρικός όρος που χρησιμοποιείται για αυτό που η κοινότητά μας αποκαλεί "αποσύνδεση εγκεφάλου-σώματος". Αναφέρεται σε μια δυσλειτουργία στην εκτέλεση της εκούσιας κίνησης, που διατάσσεται από τον κινητικό φλοιό, ακόμη και αν η ίδια κίνηση μπορεί να ολοκληρωθεί ακούσια και δεν υπάρχει άλλος φυσικός λόγος που να εμποδίζει την εκτέλεσή της. 

Υπάρχουν πολλοί τύποι απραξίας, εκτός από αυτούς που αναφέρονται παρακάτω.  Αν αναζητήσετε αυτούς τους τύπους απραξίας, μπορεί να έχετε κάποιες στιγμές "α-χα!".  Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν έναν, μερικούς ή όλους τους τύπους απραξίας. 

2. "Η Κινητικός φλοιός λαμβάνει τις πληροφορίες. Δεν μπορεί να πάρει εσωτερικές οδηγίες προς τους αντίστοιχους συνδέσμους και μυς της ανατομίας".

 

Ο κινητικός φλοιός μοιάζει μια λωρίδα στον εγκέφαλο, με τμήματα αφιερωμένα στην κίνηση κάθε μέρους του σώματος. Είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό, τον έλεγχο και την εκτέλεση των εκούσιων κινήσεων. Ο εγκέφαλος δίνει εντολές στο σώμα ακριβώς εδώ.

 

3. "Το βαρύτερο φορτίο μου είναι η παραγωγή λόγου. Η απόκτηση της γλώσσας και το να μην έχω πουθενά να την καταθέσω εξακολουθεί να μου ραγίζει την καρδιά. Απογοητεύομαι συνέχεια επειδή οι λέξεις μου είναι ΑΚΡΙΒΩΣ εκεί. Δόξα τω Θεώ, βρήκα έναν άλλο τρόπο να σας το πω αυτό".

 

Όσοι έχουν διαγνωστεί με απραξία λόγου έχουν εκφραστική γλώσσα, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ομιλία για την παραγωγή των σκέψεών τους. Ορισμένα άτομα με απραξία λόγου επικοινωνούν χρησιμοποιώντας άλλα μέρη του σώματος, αλλά όταν συνδυάζονται με άλλες αναπηρίες, ιδίως αυτές που επηρεάζουν τις αισθήσεις, η απραξία σπάνια περιορίζεται στην ομιλία.

4. "Η παρατήρησή μου ότι είναι περιοριστικό να ενεργείς με μία μόνο κινητική εντολή θα πρέπει να σου δώσει μια ιδέα για το πόσο δύσκολο πρέπει να είναι να ενώσεις μια σειρά από ενέργειες με ουσιαστικό τρόπο για να παράγεις μια πιο περίπλοκο κινητικό έργο ή δραστηριότητα."

 

Ιδεολογική απραξία είναι η αδυναμία ανεξάρτητου συντονισμού δραστηριοτήτων με πολλαπλές, διαδοχικές κινήσεις, όπως το ντύσιμο, το φαγητό και το μπάνιο, παρόλο που μεμονωμένα βήματα σε αυτές τις ακολουθίες μπορούν να πραγματοποιηθούν με σωματική άσκηση.

5. "Σακκαδική δυσλειτουργία επηρεάζει ό,τι κάνω και μπορεί να έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στο πώς οι άλλοι βλέπουν εμένα και τις ικανότητές μου. Ο οφθαλμικός κινητικός έλεγχος έχει να κάνει με την αυτορρύθμιση περισσότερο από ό,τι μπορείτε να φανταστείτε".

 

Οφθαλμική κινητική απραξία είναι η αδυναμία εκούσιας εκκίνησης σακκαδικών κινήσεων. Οι σακκαδικές κινήσεις είναι το "γρήγορες, βαλλιστικές κινήσεις των ματιών που αλλάζουν απότομα το σημείο προσήλωσης. Κυμαίνονται σε πλάτος από τις μικρές κινήσεις που γίνονται κατά την ανάγνωση, για παράδειγμα, μέχρι τις πολύ μεγαλύτερες κινήσεις που γίνονται κατά την περιήγηση σε ένα δωμάτιο". 

6. Τι βοηθάει;
   "Το να δοκιμάζετε νέα πράγματα που είναι δύσκολα είναι η μόνη θεραπεία για την απραξία. Πάντα θα είναι δύσκολο αν δεν εξασκείστε. Πρέπει να βγεις από τις παλιές σου συνήθειες και να μπεις στο 'motor mindframe'."

 

Αυτό που βοηθάει περισσότερο είναι αυτό που είναι δύσκολο να κάνετε - να εξασκηθείτε στην εκούσια κίνηση! Χρησιμοποιώντας τις αρχές της νευροπλαστικότητας, μπορούμε να δημιουργήσουμε νέες νευρικές οδούς και να τις ενισχύσουμε. Η διαφορά μεταξύ ενός αρχάριου στα γράμματα και ενός προχωρημένου και άπταιστου ορθογράφου είναι μυελίνωση των νευρικών μονοπατιών μέσω της πρακτικής. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες κινητικές δεξιότητες.

 

Συντάχθηκε από τους Giorgena Sarantopoulos και William Tziavaras. Η Giorgena είναι επαγγελματίας S2C στο Οντάριο. Η πρακτική της είναι η Good Point Communication Partners. Ο William είναι μαθητής της 6ης τάξης. Απολαμβάνει το γεγονός ότι είναι ο μόνος μη ομιλών αυτιστικός χρήστης AAC στην κανονική του τάξη με νευροτυπικά παιδιά και ότι παίρνει την εκπαίδευση που πάντα ονειρευόταν μετά από πολλά χρόνια σε μια διαχωρισμένη τάξη εντατικής υποστήριξης. Ο Γουίλιαμ έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σχετικά με τις τάξεις χωρίς αποκλεισμούς και του ζητείται συχνά να συνεισφέρει τη μοναδική του οπτική γωνία ως σύμβουλος σε θέματα όπως η εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς και οι δημόσιοι χώροι, η αποτελεσματική εφαρμογή της AAC και, πολύ τακτικά, οι κοινές παρανοήσεις σχετικά με τους μη ομιλούντες αυτιστικούς.