Οι διεργασίες στον εγκέφαλο που επιτρέπουν στους ανθρώπους να σχεδιάζουν και να εκτελούν ενέργειες αναφέρονται γενικά ως Praxis. Εάν αυτές οι διεργασίες διαταράσσονται με οποιονδήποτε τρόπο, τότε το άτομο αυτό αναφέρεται ως άτομο με απραξία ή ως απραξικό. Αυτό μπορεί να έχει διάφορες επιπτώσεις στην ικανότητα του ατόμου να εκτελεί οποιαδήποτε σωματική εργασία και σε πολλές περιπτώσεις εμποδίζει την ικανότητα ομιλίας. Αυτό ισχύει για μένα και για πολλούς άλλους μη ομιλούντες σε όλο τον κόσμο, αλλά το πιο σημαντικό σημείο που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι δεν επηρεάζει την ικανότητά μας να ακούμε, να κατανοούμε, να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε ή να έχουμε κάτι να πούμε.
Δυστυχώς, αυτή δεν είναι η παραδοχή που κάνει η πλειοψηφία των νευροτυπικών ατόμων, καθώς η νοημοσύνη συνήθως αξιολογείται με βάση την ομιλία και τη γραφή. Έτσι, αν δεν μπορείτε να κάνετε κανένα από αυτά αξιόπιστα, θεωρείται ότι είστε ηλίθιος. Αν τώρα προσθέσετε μερικά ακόμη συμπτώματα που σχετίζονται με την απραξία, όπως η παρόρμηση να τρέχετε σε ένα δωμάτιο ή να κάνετε πολύ θόρυβο, τότε αυτή η υπόθεση απλώς ενισχύεται.
Ζώντας με την απραξία
Πώς είναι λοιπόν να ζεις με απραξία;
Είναι αναμφίβολα ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που πρέπει να αντιμετωπίσω και επηρεάζει κάθε πτυχή της καθημερινής μου ζωής.
Η ικανότητα να σκέφτεσαι και στη συνέχεια να ενεργείς με βάση αυτές τις σκέψεις θεωρείται δεδομένη από όλους τους νευροτυπικούς ανθρώπους, αλλά για μένα αυτό είναι ένα όνειρο.
Επιτρέψτε μου να το αναλύσω και να προσπαθήσω να εξηγήσω τις προσωπικές μου προκλήσεις σε κάθε βήμα.
Βήμα 1 : Έχοντας μια σκέψη ή μια ιδέα.
Τα καλά νέα είναι ότι δεν έχω πρόβλημα με αυτό το βήμα και έχω πολλές σκέψεις και ιδέες όλη την ώρα. Ίσως έχω πάρα πολλές, ποιος ξέρει, αλλά δεν αισθάνομαι ότι αυτό αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για μένα.
Βήμα 2 : Σχεδιασμός και οργάνωση
Αυτό αναφέρεται στο σχεδιασμό και την οργάνωση της ιδέας που θέλω να υλοποιήσω. Και πάλι, αυτό το μέρος της διαδικασίας δεν αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για μένα. Μπορώ να σκεφτώ κάτι που θα ήθελα να κάνω και να σχεδιάσω στο μυαλό μου πώς και πότε θα το κάνω. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, αλλά δεν πιστεύω ότι αυτό διαφέρει τόσο πολύ για τους περισσότερους ανθρώπους, καθώς συχνά αποσπάται η προσοχή μας από άλλα πράγματα, αλλά εγώ μάλλον αποσπάται πιο εύκολα.
Βήμα 3 : Έναρξη
Το επόμενο βήμα είναι να κάνω πράξη τη σκέψη που έκανα και να εφαρμόσω το σχέδιο που έφτιαξα στο μυαλό μου. Για να το κάνω αυτό πρέπει να ξεκινήσω τις απαραίτητες κινητικές κινήσεις για να ξεκινήσω τη δραστηριότητα και εδώ είναι που τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν στραβά. Απλώς δεν μπορώ να κάνω το σώμα μου να εκτελέσει το σχέδιο που μόλις έφτιαξα στο μυαλό μου. Αυτό μπορεί να είναι πολύ απογοητευτικό και επιδεινώνεται από άλλες σκέψεις που έχω και άλλα σχέδια που έχω κάνει. Αυτό μπορεί να με οδηγήσει στο να αρχίσω πραγματικά μια εργασία και ξαφνικά να αλλάζω σε μια άλλη.
Αυτό είναι ένα πρόβλημα για μένα με πολλούς τρόπους και βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων θέλω να κάνω. Μπορεί να κάθομαι εκεί και να θέλω πραγματικά να σηκωθώ και να αρχίσω να κάνω κάτι, αλλά να μην μπορώ να ξεκινήσω την απλή πράξη του να σηκωθώ. Εναλλακτικά, μπορεί να είμαι σε θέση να σηκωθώ, αλλά μετά να έχω μια διαφορετική ιδέα και να στραφώ σε αυτό. Αυτό μπορεί συχνά να δώσει την εντύπωση ότι δεν ενδιαφέρομαι για μια συγκεκριμένη εργασία ή ότι δεν συμμετέχω σε μια δραστηριότητα, πράγμα που δεν ισχύει σχεδόν ποτέ. Είμαι πάντα πρόθυμος να συμμετάσχω σε δραστηριότητες και απολαμβάνω να συνεργάζομαι με άλλους για να ολοκληρώσω μια εργασία, αν και αυτό δεν είναι πάντα προφανές σε όποιον μπορεί να παρατηρεί.
Βήμα 4 : Εκτέλεση και προσαρμογή
Υπάρχουν πολλές φορές που μπορώ να επεξεργαστώ τα ζητήματα που σχετίζονται με την έναρξη, ειδικά με το σωστό επίπεδο προτροπής και υποστήριξης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόλις έχω ενεργοποιήσει το σώμα μου, η εκτέλεση της προγραμματισμένης εργασίας δεν είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα και διαπιστώνω ότι είμαι ικανός να κάνω περισσότερα απ' ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Ωστόσο, έχω την τάση να βιάζομαι και μερικές φορές δυσκολεύομαι να βρω τον σωστό ρυθμό όταν κάνω κάτι όπως το μαγείρεμα.
Η άλλη πτυχή της Praxis που μπαίνει στο παιχνίδι εδώ είναι η προσαρμογή όταν κάτι πάει στραβά. Αυτό συνδέεται με τον έλεγχο των παρορμήσεων, όταν μπορεί να βιαστώ να κάνω πράγματα όλα μαζί και όχι με συγκεκριμένη σειρά. Παραμένοντας στο παράδειγμα του μαγειρέματος, μπορεί να θέλω να προσθέσω όλα τα υλικά στο τηγάνι ταυτόχρονα αντί να ακολουθήσω τη συνταγή. Το άλλο ζήτημα με τον έλεγχο των παρορμήσεων είναι να παραμείνω στο έργο μου, καθώς συχνά έχω την ανάγκη να κάνω αμέσως κάτι που μου έρχεται στο μυαλό. Παραμένοντας στο μαγείρεμα, μπορεί να πάω να βάλω κάτι στον κάδο και να αποφασίσω ότι πρέπει να τον αδειάσω και ότι πρέπει να το κάνω τώρα. Αυτό ισχύει για πολλά πράγματα που κάνω και μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικό για το προσωπικό υποστήριξης αν ξαφνικά βιαστώ.
Βήμα 5: Διακοπή
Το τελευταίο στοιχείο της Praxis είναι να σταματήσετε απλώς αυτό που κάνετε, κάτι που ακούγεται απλό αλλά μπορεί να είναι προβληματικό. Στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να σταματήσετε τα πράγματα, ακόμη και αν είναι βαρετά και μπορώ να το περιγράψω καλύτερα ως το να είστε κολλημένοι σε έναν βρόχο. Η διακοπή μπορεί να είναι ένα από τα πιο δύσκολα βήματα για να ξεκινήσει κανείς και οδηγεί σε αυτό που θεωρείται καταναγκαστική συμπεριφορά. Αυτό είναι περισσότερο πρόβλημα με τις επαναλαμβανόμενες εργασίες που μπορεί να γίνουν λίγο εμμονικές για μένα. Ένα καλό παράδειγμα θα ήταν το σκούπισμα της αυλής, όπου μερικές φορές χρειάζομαι προτροπή για να με βοηθήσει να σταματήσω. Είναι δύσκολο να το εξηγήσω αυτό, αλλά νιώθω σαν να έχω κολλήσει σε έναν βρόχο και δεν μπορώ να ξεφύγω. Μια μικρή προτροπή μπορεί να με βοηθήσει να σπάσω τον βρόχο, αλλά ακόμη και τότε μπορεί να είναι δύσκολο να σταματήσω.
Αυτή είναι η σύνοψη της Praxis και πώς επηρεάζει την καθημερινή μου ζωή. Είναι ένα πολύ σύνθετο θέμα και μόλις που έχω ξύσει την επιφάνεια εδώ, αλλά ελπίζω να σας δώσει μια εικόνα των προκλήσεων που έχει να αντιμετωπίσει ένας μη ομιλητής. Συνολικά, η απραξία επηρεάζει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ό,τι κάνω, αλλά είναι επίσης διαφορετική από τη μια μέρα στην άλλη. Η πιο απογοητευτική πτυχή είναι ότι είμαι σταθερά ασυνεπής και δεν υπάρχουν προφανείς λόγοι για τους οποίους κάποιες μέρες είναι καλύτερα από άλλες. Το μόνο πράγμα που είναι σταθερό είναι η Ορθογραφία και πάντα βρίσκω έναν τρόπο να ρυθμίζω τον εαυτό μου όταν έχω τη δυνατότητα να Ορθογραφώ με ένα CRP ή έναν Πρακτικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαι τόσο επικεντρωμένη στο να υποστηρίξω την εισαγωγή της Ορθογραφίας στα σχολεία και να διαδώσω την ευαισθητοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερο.
Προσθήκη
Σε όλο το άρθρο μου, χρησιμοποίησα μερικά παραδείγματα για να εξηγήσω τις προσωπικές μου προκλήσεις, αλλά θα μπορούσα να είχα χρησιμοποιήσει πολλά περισσότερα. Ως εκ τούτου, σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμο να συμπεριλάβω μερικά ακόμη που μπορεί να είναι οικεία σε εσάς και σε άλλους μη ομιλούντες.
Έναρξη
Το να ντυθώ είναι ένα καλό παράδειγμα, επειδή είμαι απόλυτα ικανή να ντυθώ μόνη μου, αλλά μπορεί να χρειάζομαι προτροπή για να ξεκινήσω την εργασία. Μόλις ξεκινήσω την εργασία, το επόμενο πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι μπορεί να επιλέξω ρούχα που είναι ακατάλληλα για τον καιρό εκείνης της ημέρας ή για τη δραστηριότητα που πρόκειται να κάνω. Συχνά χρειάζομαι προτροπή για να εξετάσω τις επιλογές για να επιλέξω τα καλύτερα ρούχα για την επόμενη ημέρα. Χωρίς τη σωστή υποστήριξη είναι εύκολο να βγω έξω με κρύο καιρό με ένα μπλουζάκι και ένα ελαφρύ μπουφάν. Επειδή έχω κάνει τη δική μου επιλογή, το προσωπικό υποστήριξης μπορεί να νομίζει ότι είμαι εντάξει με αυτό που φοράω, αλλά αυτό μπορεί να μην ισχύει. Αυτό περιπλέκεται αν δεν έχω πρόσβαση σε εκπαιδευμένο CRP, καθώς δεν μπορώ να επικυρώσω την επιλογή μου αξιόπιστα, οπότε η προτροπή στην αρχή να εξετάσω τον καιρό και τη δραστηριότητα είναι κρίσιμη.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η γνωριμία με ανθρώπους και ο χαιρετισμός τους με τον τρόπο που μπορεί να θεωρηθεί ως ο καταλληλότερος. Πάντα δυσκολεύομαι να πω ένα γεια ή να σφίξω το χέρι κάποιου ή ακόμη και να αγκαλιάσω ένα μέλος της οικογένειας. Το θέμα είναι ότι ξέρω τι θέλω να κάνω σε κάθε περίπτωση, αλλά πραγματικά δυσκολεύομαι να ξεκινήσω μια απάντηση ακόμη και με προτροπή. Φυσικά, αυτό δίνει την εντελώς λανθασμένη εντύπωση, κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ συνηθισμένο για τους Μη Ομιλούντες. Μπορώ τώρα να το διορθώσω αυτό μέσω της Ορθογραφίας αλλά, για άλλη μια φορά, μόνο αν έχω πρόσβαση σε έναν εκπαιδευμένο CRP.
Εκτέλεση & προσαρμογή
Εκτός από τα παραδείγματα μαγειρικής μου, κάνω πολλές άλλες δουλειές του σπιτιού, όπως καθαριότητα, πλύσιμο ρούχων και κηπουρική. Συχνά κόβω το γρασίδι στο σπίτι χρησιμοποιώντας μια βενζινοκίνητη χλοοκοπτική μηχανή και μπορώ να ξεκινήσω, να σταματήσω και να αδειάσω το γρασίδι ανεξάρτητα. Αυτό μου πήρε αρκετό χρόνο για να γίνω ικανός και τώρα είμαι αρκετά καλός στο να παραμένω στην εργασία μου μέχρι να ολοκληρωθεί. Ωστόσο, στα πρώτα στάδια συχνά αποσπάστηκα όταν άδειαζα το γρασίδι και κατέληγα να τραβάω ζιζάνια ή να σκουπίζω την αυλή. Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή έβλεπα κάτι που έπρεπε να κάνω και αντί να το κάνω αργότερα, το σώμα μου ανταποκρινόταν παρορμητικά στη σκέψη. Αυτό ισχύει για πολλά πράγματα και μπορεί να οδηγήσει σε δύσκολες καταστάσεις, όπως όταν άφησα ένα τηγάνι με γάλα στις εστίες στο διαμέρισμά μου και ενεργοποίησα τον συναγερμό πυρκαγιάς για όλο το κτίριο. Αυτό ήταν επίσης πολύ τρομακτικό και δείχνει ξεκάθαρα ότι η υποστήριξη είναι ζωτικής σημασίας για να κάνετε τα πράγματα με ασφάλεια. Αυτή δεν παρέχεται πάντα σε όλους τους μη ομιλούντες και τους οδηγεί στο να κάνουν πολύ λιγότερα απ' όσα είναι ικανά να κάνουν.
Διακοπή
Εκτός από το σκούπισμα, αυτό ισχύει για μένα για πολλά πράγματα, όπως το ξεχορτάριασμα, το τσουγκράνισμα των φύλλων το φθινόπωρο, ακόμη και το φαγητό. Αν υπάρχει ένα μπολ με φαγητό μπροστά μου στο τραπέζι, έχω την ανάγκη να το φάω όλο όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, ακόμη και αν πρόκειται για κοινή χρήση. Δεν έχει σημασία αν δεν πεινάω ή αν έχω ήδη φάει αρκετά.
Απλά δεν μπορώ να σταματήσω το σώμα μου να τρώει γρήγορα και να παίρνει περισσότερο. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να ισχύει για πολλούς μη ομιλητές, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με τον έλεγχο του βάρους. Όταν μπόρεσα να μιλήσω γι' αυτό μέσω της ορθογραφίας, αλλάξαμε τον τρόπο που σερβίραμε τα οικογενειακά μας γεύματα και σερβίραμε τα γεύματά μας μακριά από το τραπέζι. Αυτό βοήθησε πολύ και μπόρεσα να ελέγξω το σώμα μου πολύ καλύτερα. Μπόρεσα επίσης να το εξηγήσω αυτό στο σχέδιο φροντίδας μου και να πω στο προσωπικό υποστήριξής μου ότι ήθελα να περιορίσουν το μέγεθος των μερίδων μου και να περιορίσουν τα σνακ μου μεταξύ των γευμάτων. Αυτό λειτούργησε πολύ καλά για μένα, αλλά η παρόρμηση εξακολουθεί να είναι ισχυρή κατά καιρούς. Άλλα παραδείγματα που δεν μπορώ να σταματήσω είναι να κάνω παζλ ή να ανακατεύω όταν μαγειρεύω.
Σχετικά με τον συγγραφέα
Ο Τομ είναι ένας 26χρονος μη ομιλητής που ζει κοντά στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας.
Του αρέσει να είναι δραστήριος, με ιδιαίτερο πάθος για την κολύμβηση, και επί του παρόντος προπονείται για ένα τρίαθλο χωρίς αποκλεισμούς αργότερα φέτος. Ένα άλλο μεγάλο πάθος του Tom είναι η μαγειρική - ετοιμάζει σχεδόν όλα τα γεύματά του μόνος του με την υποστήριξη της ομάδας φροντίδας του.
Ο Τομ είναι ένθερμος υποστηρικτής της αναγνώρισης της Ορθογραφίας για Επικοινωνία (S2C) ως έγκυρης και ενδυναμωτικής μεθόδου για τους μη ομιλούντες να εκφράζουν τις σκέψεις, τις ιδέες και τις απόψεις τους. Στόχος του είναι να δει το S2C να εισάγεται σε όλα τα σχολεία ειδικών αναγκών.
Μοιράζεται το έργο του υπέρ της υπεράσπισης κυρίως μέσω του ιστολογίου του στο Facebook και το Instagram, ενώ έχει επίσης πραγματοποιήσει παρουσιάσεις και πρόσφατα έγραψε στα μέλη του Κοινοβουλίου του για να ζητήσει την υποστήριξή τους.
2 Απαντήσεις
Χαίρομαι που μοιράστηκες μαζί μου κομμάτια του εσωτερικού σου κόσμου. Ελπίζω το s2c να εξελιχθεί σε ένα μέσο που θα επιτρέπει και σε άλλους, που δεν έχουν πρόσβαση στο σώμα τους, να εκφραστούν μέσω του γραπτού λόγου. Ο κόσμος το έχει ανάγκη. Σ' ευχαριστώ για την προθυμία σου να ενημερώνεις, να υποστηρίζεις και να είσαι ανοιχτή!
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το εξαιρετικό σας άρθρο. Με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την απραξία.
Καλές ευχές και κάθε επιτυχία.
Ευχαριστώ και πάλι,
Αντρέα