Επικοινωνιακή ισότητα
DisAbility Aware Healthcare
Εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς για μη ομιλούντες
Εκστρατεία Spellers & Allies
Το πρώτο βήμα για την εξεύρεση κοινού εδάφους και ισότητας για την κοινότητα των μη ομιλούντων είναι η κατάρριψη των κοινών μύθων για τους μη ομιλούντες. Εντοπίζοντας αυτούς τους μύθους και κοινοποιώντας τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ελπίζουμε ότι, με έναν διασκεδαστικό τρόπο, θα μπορέσουμε να εκπαιδεύσουμε την ομιλούσα κοινότητα σχετικά με τις λανθασμένες αντιλήψεις που έχει για τους αυτιστικούς και τους μη ομιλούντες.
#autismawareness | #iascyoutolisten | #iasc | #spellersandallies
Ένα άτομο που δεν μπορεί να μιλήσει δεν μπορεί να σκεφτεί.
Το ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να σκεφτούμε. Η ομιλία είναι μια κινητική δραστηριότητα και η γλώσσα είναι μια γνωστική δραστηριότητα. Η ομιλία και η γλώσσα ελέγχονται από διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου. Όλοι μας δυσκολευόμαστε να εκτελέσουμε τις νευρολογικές οδηγίες για την παραγωγή των κινητικών ενεργειών που ονομάζουμε ομιλία. Η νόησή μας δεν είναι μειωμένη. Μπορούμε να καταλαβαίνουμε τα πάντα και να σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας.
Η αδυναμία να ακολουθήσει οδηγίες δύο ή τριών βημάτων σημαίνει ότι το άτομο έχει είτε προβλήματα ακοής είτε αδυνατεί να κατανοήσει απλές οδηγίες.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την ακοή ή την κατανόησή μας. Είμαστε πολύ ικανοί να ακούμε και να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Ωστόσο, η απραξία μας αρχίζει. Η απραξία είναι η αδυναμία εκτέλεσης σκόπιμων κινητικών ενεργειών. Προκειμένου να εκτελέσουμε την εργασία, το σώμα μας μπορεί να χρειαστεί να μας προτρέψει. Για παράδειγμα, όταν κάνω ντους πρέπει να με προτρέπουν να διασφαλίσω ότι ανοίγω το νερό, πλένω το σώμα μου και κλείνω το νερό. Ξέρω τι πρέπει να κάνω, αλλά η αποσύνδεση εγκεφάλου-σώματος δυσκολεύει την ολοκλήρωση όλων των βημάτων.
Ορισμένοι ειδικοί αμφισβητούν την ικανότητα των μη ομιλούντων ανθρώπων να κατανοούν, να αιτιολογούν και να κατανοούν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των συναισθημάτων.
Οι "ειδικοί" έχουν πολλές παρανοήσεις για τους μη ομιλούντες. Σε αυτούς περιλαμβάνονται ερευνητές, εκπαιδευτικοί, λογοθεραπευτές και εργοθεραπευτές και γιατροί. Το γεγονός είναι ότι οι περισσότεροι "ειδικοί" δεν έχουν αφιερώσει ποτέ το χρόνο να μιλήσουν με μη ομιλούντες όπως εμείς και να μάθουν από αυτούς. Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ειδικοί που μπορούμε να επικοινωνήσουμε για τις βιωμένες εμπειρίες μας. Οι λεγόμενοι "ειδικοί" περιορίζονται από την εξάρτησή τους από παλιούς τρόπους εξήγησης των νευρολογικών μας διαφορών. Εμείς οι μη ομιλούντες που μπορούμε να επικοινωνήσουμε είμαστε η απόδειξη ότι το σημερινό πλαίσιο κατανόησης είναι εντελώς ανεπαρκές και πρέπει να αντικατασταθεί από ένα νέο παράδειγμα που τοποθετεί την απραξία στον πυρήνα της κατανόησης. Η έρευνα θα έρθει να επιβεβαιώσει αυτά τα σημεία, αλλά αυτό απαιτεί χρόνο. Προς το παρόν, καλούμε τους λεγόμενους "ειδικούς" και όλους τους άλλους να μιλήσουν μαζί μας, να μάθουν από εμάς και να αποφασίσετε μόνοι σας αν μπορούμε να κατανοήσουμε, να αιτιολογήσουμε και να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των συναισθημάτων.
Τα μέλη της οικογένειάς μας ζητούν μερικές φορές τη συμβουλή μας όταν αντιμετωπίζουν δύσκολα ζητήματα.
Ορισμένοι ειδικοί αμφισβητούν την ικανότητα των μη ομιλούντων ανθρώπων να κατανοούν, να αιτιολογούν και να κατανοούν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των συναισθημάτων.
Επειδή δεν σας κοιτάμε, δεν σημαίνει ότι δεν σας ακούμε. Είναι δύσκολο να ακούτε και να παρακολουθείτε ταυτόχρονα τις κινητικές ενέργειες του προσώπου. Κάποιοι από εμάς μπορεί ακόμη και να λέμε κάτι που έχουμε απομνημονεύσει από ένα τραγούδι ή μια ταινία ενώ μας μιλάτε, αλλά να είστε σίγουροι ότι εξακολουθούμε να ακούμε. Το πώς εμφανίζεται ένα άτομο ενώ σας ακούει μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που περιμένετε, αλλά εξακολουθούμε να ακούμε και να δίνουμε προσοχή.
Τα τεστ IQ αξιολογούν με ακρίβεια την ικανότητα των ανθρώπων να κατανοούν, να μαθαίνουν και να σκέφτονται.
Τα τεστ IQ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση ατόμων με απραξία. Τα τεστ IQ βασίζονται στους μαθητές που χρησιμοποιούν το στόμα μας για να μιλήσουν ή τα χέρια μας για να γράψουν, να χειριστούν αντικείμενα ή να κάνουν επιλογές. Εξαρτάται επίσης από την ικανότητά μας να ελέγχουμε τις κινήσεις των ματιών μας. Αυτές ακριβώς είναι οι ενέργειες που μας δυσκολεύουν λόγω της απραξίας μας, η οποία είναι μια νευρολογική πάθηση. Τα τεστ IQ δεν μετρούν την ικανότητα της νοημοσύνης να μαθαίνει ή να επεξεργάζεται πληροφορίες.
Με βάση τα τεστ IQ σε 2 διαφορετικές περιόδους της ζωής μου, οι οικογένειές μου, οι δάσκαλοί μου και εγώ είχαμε πει ότι είχα σοβαρή νοητική αναπηρία και ότι δεν μπορούσα να περιμένω να μάθω πολλά. Αυτό μου στέρησε πολλές εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
Τα άτομα με σύνδρομο Down και άλλες παθήσεις δεν είναι ικανά για σύνθετη σκέψη.
Οι αδρές κινητικές, λεπτές κινητικές και ομιλητικές μας δεξιότητες καθιστούν τα πάντα πιο δύσκολα για τα άτομα με σύνδρομο Down και άλλες αισθητικοκινητικές παθήσεις. Με αυτές τις αναπηρίες έρχονται εμπόδια στο να δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε τον προφορικό λόγο και ότι έχουμε σύνθετες σκέψεις. Με την πρόσβαση σε μεθόδους επικοινωνίας που λειτουργούν για εμάς, μπορούμε να δείξουμε τι έχουμε μάθει και τι πιστεύουμε. Μπορούμε να αρχίσουμε να καθορίζουμε τις τύχες μας και να ζούμε τη ζωή με τους δικούς μας όρους. Με την καλύτερη επικοινωνία έρχεται η κατανόηση των πραγματικών δυνατοτήτων των ατόμων με σύνδρομο Down. Η απόκτηση μεθόδων επικοινωνίας που λειτουργούν για να παρακάμψουν την περιορισμένη ομιλία των περισσότερων ατόμων με σύνδρομο Down θα μεταμορφώσει τις πεποιθήσεις του κόσμου για εμάς. Και το να αρχίσουν οι μαθητές να συλλαβίζουν στο σχολείο νωρίτερα από ό,τι εγώ, θα κάνει τις εκπαιδευτικές τους εμπειρίες πιο αξιόλογες.
Γνωρίζοντας πάντα ότι μπορούσα να κατανοήσω, οι γονείς μου πίστευαν στην ορθογραφία μου και στην ικανότητά μου να κάνω περισσότερα από τα μαθήματα της κανονικής εκπαίδευσης. Με υποστήριξαν ώστε να παρακολουθήσω μαθήματα όπως Voices in African American Literature, δημιουργική γραφή, γεωλογία, παγκόσμιες σπουδές, ισπανικά και κυβέρνηση των ΗΠΑ. Η παρακολούθηση μαθημάτων με τυπικούς συνομηλίκους, η υποστήριξή τους και η αποδοχή του εαυτού μου ήταν το σπουδαιότερο μέρος της εκπαίδευσής μου. Το να εκπροσωπώ τους συμμαθητές μου με σύνδρομο Down με την ορθογραφία στο σχολείο φέτος ήταν δύσκολο, αλλά ήταν μια ευκαιρία να αρχίσω να υπερασπίζομαι τους μαθητές χωρίς φωνή, ώστε να χρησιμοποιούν τη μέθοδο επικοινωνίας που λειτουργεί καλύτερα γι' αυτούς.
Οι ακροατές πρέπει να δίνουν προσοχή στις λίγες λέξεις και φράσεις που λέμε και στα τραγούδια που τραγουδάμε, επειδή περιέχουν πληροφορίες που σκοπεύουμε να επικοινωνήσουμε. Αν μπορούμε να μιλήσουμε μερικές λέξεις, τότε είμαστε σε θέση να μάθουμε να χρησιμοποιούμε το στόμα μας για να λέμε όλα όσα είμαστε ικανοί να επικοινωνήσουμε και δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε επιστολόχαρτα ή άλλες μορφές υποστηρικτικής και επαυξητικής επικοινωνίας (AAC).
Μπορεί να προκαλεί σύγχυση στους ανθρώπους να ακούνε άτομα που μιλούν ελάχιστα ή αναξιόπιστα. Πρέπει να πιστεύετε αυτό που λέμε με το στόμα μας ή αυτό που γράφουμε στα γράμματα και στα πληκτρολόγια μας; Οι λέξεις που λέει φωναχτά ένας μη ομιλών είναι συχνά σεναριακά γραμμένες από ταινίες ή βίντεο ή άλλα πράγματα που έχουμε ακούσει. Ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται στο σωστό πλαίσιο, οι λέξεις μπορεί να μην είναι αυτό που θέλει να πει ο μη ομιλών. Ακόμη και οι απαντήσεις σε απλές ερωτήσεις "ναι/όχι" είναι συχνά αναξιόπιστες όταν λέγονται από το στόμα μας. Οι επαναλαμβανόμενες φράσεις ή το τραγούδι είναι "αυτόματες κινητικές" ενέργειες, ενώ η ορθογραφία σε έναν πίνακα γραμμάτων ή σε ένα πληκτρολόγιο χρησιμοποιεί "σκόπιμες κινητικές" ενέργειες που παρακάμπτουν τους αυτόματους κινητικούς βρόχους μας. Είναι πάντα καλύτερο να επιβεβαιώνετε με την ορθογραφία σε ένα πίνακα γραμμάτων ή σε ένα πληκτρολόγιο.
Υπάρχει ένα τεράστιο εμπόδιο που μας εμποδίζει να χρησιμοποιήσουμε το στόμα μας για να επικοινωνήσουμε όλα όσα θέλουμε να πούμε. Η απραξία μας καθιστά αδύνατες τις κινητικές ενέργειες της στιβαρής ομιλίας. Δεν θέλουμε να περιοριζόμαστε στην επικοινωνία μας στις ίδιες λίγες φράσεις που μάθαμε με καθαρή επανάληψη και τώρα τις εκφωνούμε ξανά και ξανά.
Είναι ωραία αίσθηση στο στόμα μου και στο κεφάλι μου να νιώθω τις δονήσεις της φωνής μου. Με ηρεμεί και με βοηθά να ρυθμίσω τα συναισθήματά μου και το επίπεδο ενεργοποίησης.
Προσπαθώ πάντα να λέω τις σκέψεις μου. Οι λέξεις είναι στο κεφάλι μου και θέλω να μπορώ να τις πω. Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι πολλά από τα λόγια που λέω είναι απλώς ότι θέλω να ακούσω τη φωνή μου. Η επαναλαμβανόμενη ακρόαση ταινιών με ηρεμεί και επίσης μου μαθαίνει φράσεις. Είμαι απραξική και ένα σημαντικό μέρος του ότι δεν μιλάω τις σκέψεις μου οφείλεται στο ότι το να θέλω και το να σχεδιάζω πράξεις είναι διαφορετικά.
Τα άτομα με αυτισμό και άλλες παθήσεις έχουν μερικές φορές ενέργειες που ενοχλούν τους άλλους. Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και το προσωπικό υποστήριξης θα πρέπει να προσπαθούν να εξαλείψουν αυτές τις κακές συμπεριφορές.
Μην αποθαρρύνετε τα stims μας, αλλά κοιτάξτε γιατί κάνουμε stimming. Θα μπορούσε να είναι ότι αισθανόμαστε άβολα σε μια κατάσταση και αυτός είναι ο τρόπος αντιμετώπισης. Θα μπορούσε επίσης να είναι ότι είμαστε χαρούμενοι ή ενθουσιασμένοι. Μερικά από τα πράγματα που μπορεί να κάνουμε για να αυτορυθμιστούμε θα μπορούσαν να είναι να βηματίζουμε πάνω-κάτω στο πάτωμα, να χτυπάμε τα χέρια μας ή να λέμε μια από τις αγαπημένες μας ταινίες που έχουμε απομνημονεύσει ή αποσπάσματα από ένα βιβλίο. Ο βηματισμός με βοηθάει να πάρω λίγο χρόνο για να πάρει το σώμα μου τον έλεγχο και να επιστρέψω στην εργασία μου. Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν μαζί μου τον πίνακα με τα γράμματα. Πρέπει να καταλάβουν ότι αυτές οι ενέργειες είναι μια μορφή επικοινωνίας και αυτορρυθμίζονται. Αυτές οι ενέργειες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τρόπος αντιμετώπισης του κόσμου. Είναι η αντίδρασή μας σε μια αισθητηριακή υπερφόρτωση ή σε υπερβολικές σκέψεις.
Μας βοηθούν να αισθανόμαστε ήρεμοι και να έχουμε τον έλεγχο. Αντί να εξαλείψετε αυτές τις συμπεριφορές, επιτρέψτε μας να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε με τον ίδιο τρόπο. Αποδεχόμαστε τον τρόπο με τον οποίο εκφράζετε τον εαυτό σας!
Οι λέξεις που γράφονται από έναν μη ομιλούντα με τη χρήση ενός πίνακα γραμμάτων δεν είναι οι σκέψεις και οι ιδέες του μη ομιλούντος, αλλά είναι στην πραγματικότητα αυτές του ατόμου που κρατάει τον πίνακα γραμμάτων.
Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι και μόνο το γεγονός ότι ένας Συνεργάτης Ρύθμισης της Επικοινωνίας (CRP) κρατάει τον πίνακα με τα γράμματα καθιστά την επικοινωνία του μη ομιλούντος άκυρη, σαν ένα περίτεχνο κόλπο με τον πίνακα Ouija. Στην πραγματικότητα, ο CRP κρατά τον πίνακα απολύτως ακίνητο. Το μόνο πράγμα που κινείται είναι το χέρι και ο βραχίονας του μη ομιλητή. Ο CRP δεν αγγίζει τον μη ομιλητή με κανέναν τρόπο. Κατά την πρώιμη φάση της απόκτησης κινητικών δεξιοτήτων, ο CRP προπονεί τον αρχάριο στο δείξιμο, την εστίαση των ματιών και τις κινήσεις του χεριού για να προάγει την ακρίβεια και τον ρυθμό. Καθώς η ικανότητα του μη ομιλούντος βελτιώνεται, αυτές οι υποστηρίξεις μειώνονται σταδιακά μέχρι να μην υπάρχουν σχεδόν καθόλου υποστηρίξεις. Κάποιοι από εμάς γίνονται αρκετά ικανοί ώστε να χρησιμοποιούν ένα πληκτρολόγιο σε βάση για να πληκτρολογούν τις σκέψεις τους. Σε καμία περίπτωση το CRP δεν λέει στον μη ομιλητή τι να συλλαβίσει ή δεν μας προτρέπει άμεσα αφού έχουμε αποκτήσει τον κινητικό έλεγχο για να συλλαβίσουμε στον πίνακα γραμμάτων. Σε καμία περίπτωση το CRP δεν μετακινεί τον πίνακα με τα γράμματα κάτω από το δάχτυλό μας.
Αν συνομιλήσετε με έναν μη ομιλητή που χρησιμοποιεί πληκτρολόγιο σε βάση ή ξαπλωμένο σε τραπέζι, τα ερωτήματα σχετικά με τη γνησιότητα της επικοινωνίας μας εξαφανίζονται. Αν είχατε την ίδια συνομιλία με το ίδιο άτομο 3 ή 6 ή 18 μήνες νωρίτερα, ενώ ο μη ομιλητής χρειαζόταν ακόμα ένα CRP για να κρατάει τον πίνακα με τα γράμματα, οι λέξεις που γράφονται εξακολουθούν να είναι οι σκέψεις του μη ομιλητή. Το να απαιτεί κάποιος να είναι ειδικός στην ορθογραφία για να γίνει πιστευτός είναι σαν να λέμε ότι ένας αρχάριος οδηγός σε επαρχιακούς δρόμους δεν οδηγεί στην πραγματικότητα αν δεν βρίσκεται σε αυτοκινητόδρομο ταχείας κυκλοφορίας τη νύχτα υπό καταρρακτώδη βροχή.
Βρίσκω τέτοιου είδους ισχυρισμούς προσωπικά προσβλητικούς και υποτιμητικούς. Δεν είμαι μια μαριονέτα που ελέγχεται από αόρατα νήματα από τον Συνεργάτη μου για τη ρύθμιση της επικοινωνίας.
Τα άτομα που δεν σημειώνουν πρόοδο στη χρήση του πίνακα γραμμάτων σε έξι μήνες δεν θα είναι σε θέση να εκφραστούν με πλήρη επικοινωνία.
Το να μάθει κάποιος αυτή τη μέθοδο χρειάζεται χρόνο, μερικές φορές ένα χρόνο ή και περισσότερο! Όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνετε στην εξάσκηση, τόσο πιο εύκολα θα δείτε να γίνεται.
Τα άτομα που χρησιμοποιούν ένα επιστολόχαρτο για να επικοινωνούν με κάποιον που κρατάει το επιστολόχαρτο δεν θα προχωρήσουν στην ανεξάρτητη χρήση μιας ταμπλέτας ή ενός προσωπικού υπολογιστή με πληκτρολόγιο.
Κάποιοι από εμάς αρχίζουν να μπορούν να πληκτρολογούν ανεξάρτητα σε ένα πληκτρολόγιο. Ελπίζουμε ότι η ανεξαρτησία μας θα κάνει τους σκεπτικιστές να πιστέψουν τελικά τις ικανότητές μας. Το να είσαι απραξικός και οι άνθρωποι να εξακολουθούν να μας αμφισβητούν, αφού επιτέλους βρήκαμε έναν τρόπο να επικοινωνούμε, είναι εξαιρετικά εξοργιστικό! Υπάρχουν πολλοί μη ομιλούντες άνθρωποι που μπορεί να μην μπορέσουν ποτέ να πληκτρολογήσουν ανεξάρτητα λόγω των σοβαρών προβλημάτων τους με την απραξία, οπότε το να βρίσκονται σε ένα πληκτρολόγιο είναι ο μόνος τρόπος που έχουν για να επικοινωνήσουν. Πρέπει να τους πιστέψουμε και αυτούς!
Το γεγονός ότι κάποιος κρατάει το επιστολόχαρτο σημαίνει ότι αυτή η μέθοδος επικοινωνίας "διευκολύνεται".
Είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουμε τους εαυτούς μας ξανά και ξανά! Ο CRP και ο μη ομιλητής μαθαίνουν να είναι μια ομάδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο CRP μας λέει τι να πούμε! Ο ρόλος τους είναι να μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε την αυτοσυγκέντρωση και την αυτορρύθμιση. Είναι δυνατόν να επηρεάσουμε έναν μη ομιλητή αν ο CRP δεν είναι καλά εκπαιδευμένος. Για να είστε καλός CRP πρέπει να εκπαιδευτείτε από έναν πιστοποιημένο I-ASC S2C Practitioner (Spelling to Communicate Practitioner), ώστε να μάθετε πώς να αποφεύγετε την επιρροή. Ένας μη ομιλητής που έχει έναν καλά εκπαιδευμένο CRP μιλάει πάντα με τα δικά του λόγια και ο CRP ουσιαστικά απλώς κρατάει τον πίνακα με τα γράμματα και καταγράφει τι λέει ο ορθογράφος.
Ο μικρός αριθμός των ανθρώπων που συλλαβίζουν με επιστολόχαρτα και πληκτρολόγια είναι πραγματικά εξαιρετικοί. Ο μαθητής/μέλος της οικογένειάς μου δεν θα μπορούσε ποτέ να το κάνει αυτό.
Πολλοί άνθρωποι επικεντρώνονται σε αυτό που θεωρούν ως εξαίρεση του σχετικά μικρού ποσοστού των μη ομιλούντων που επικοινωνούν χρησιμοποιώντας γραφήματα και πληκτρολόγια. Δεν είμαστε εξαιρετικοί, απλώς τυχεροί. Τυχεροί που γεννηθήκαμε σε οικογένειες που μας έδωσαν την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάτι που μας επέτρεψε να έχουμε φωνή. Τυχεροί που είχαμε οικογένειες που επένδυσαν χρήματα και πολύ χρόνο για να μας βοηθήσουν να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τα κινητικά μας συστήματα με στοχευμένους τρόπους.
Κάθε μη ομιλητής αξίζει την ευκαιρία να επικοινωνήσει ό,τι θέλει να πει. Η πρόσβαση στην επικοινωνία είναι ένα δικαίωμα που εγγυάται ο νόμος για τους Αμερικανούς με αναπηρίες. Δεν ξέρουμε πόσοι μη ομιλούντες μπορούν να μάθουν να το κάνουν αυτό, αλλά όλοι δικαιούνται μια ευκαιρία να προσπαθήσουν.
Σήμερα είμαι σε θέση να επικοινωνώ αρκετά καλά ώστε να γράφω ένα ιστολόγιο και τρία βιβλία. Ξέρω σίγουρα ότι η οικογένειά μου δεν πίστευε ποτέ ότι θα μπορούσα να το κάνω αυτό!
Η Αμερικανική Ένωση Λόγου και Ακοής (ASHA) έχει δίκιο στη θέση της ότι αυτή η μέθοδος επικοινωνίας δεν βασίζεται σε στοιχεία και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους μη ομιλούντες.
Ορισμένοι ρωτούν για την έρευνα που υποστηρίζει αυτή τη μέθοδο επικοινωνίας. Οι άνθρωποι της ASHA που ενέκριναν αυτή τη θέση δεν έχουν ποτέ επωφεληθεί της ευκαιρίας να συζητήσουν, πρόσωπο με πρόσωπο, με κάποιους πλήρως ικανούς χρήστες του επιστολόχαρτου. Δεν έχουν κάνει τη δική τους έρευνα από πρώτο χέρι.
Εμείς, οι μη ομιλούντες, είμαστε η απόδειξη ότι αυτή η μέθοδος λειτουργεί. Με αυτήν, γράφουμε ιστολόγια, διηγήματα, βιβλία και ποίηση. Πετυχαίνουμε στο κολέγιο και στο μεταπτυχιακό. Σχεδιάζουμε και διεξάγουμε συναντήσεις. Σχεδιάζουμε τη ζωή μας και υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους. Περισσότερες αποδείξεις βλέπουμε σε πολυάριθμα παραδείγματα μη ομιλητών που αναφέρουν συμπτώματα σε γιατρούς, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα να γίνουν σημαντικές, και μερικές φορές σωτήριες για τη ζωή, διαγνώσεις και να αντιμετωπιστούν. Η δημοσιευμένη έρευνα χρειάζεται χρόνο και θα έρθει εν ευθέτω χρόνω. Υπάρχει ήδη μια μελέτη παρακολούθησης των ματιών που επιβεβαιώνει ότι το βλέμμα των μη ομιλούντων μετακινείται στα γράμματα στον πίνακα με τα γράμματα πριν από το δάχτυλο, το ίδιο γρήγορα όπως και στους άλλους ανθρώπους.
Η αλήθεια σχετικά με τη βλάβη των μη ομιλούντων είναι ότι έχουμε πολλαπλάσιες πιθανότητες να κακοποιηθούμε, τόσο σωματικά όσο και σεξουαλικά, σε σχέση με τα άτομα με αναπηρία που μπορούν να επικοινωνήσουν. Η πραγματική βλάβη έγκειται στο ότι δεν μας δίνουμε τα εργαλεία για να έχουμε εξουσία στη ζωή μας.
Προσωπικά, πέρασα 25 χρόνια χωρίς να μπορώ να επικοινωνήσω. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ένιωθα απελπισμένος και αγνοημένος. Με χτύπησε και με τσίμπησε το προσωπικό χωρίς να υπάρχει τρόπος να το αναφέρω σε κανέναν. Μη μου μιλάτε για το κακό που προκαλεί η χρήση επιστολόχαρτου για την επικοινωνία!
Η τοποθέτηση των μη ομιλούντων μαθητών αποκλειστικά σε τάξεις ειδικής εκπαίδευσης αντί σε ακαδημαϊκή διδασκαλία χωρίς αποκλεισμούς συνιστά "κατάλληλη" εκπαίδευση.
Η τοποθέτηση των μη ομιλούντων μαθητών αποκλειστικά σε τάξεις ειδικής αγωγής αντί για ενταξιακή ακαδημαϊκή διδασκαλία, μας στερεί το δικαίωμα να μαθαίνουμε και να λαμβάνουμε κατάλληλη εκπαίδευση. Το γεγονός ότι ένας μαθητής δεν μπορεί να μιλήσει δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μάθουμε.
Η ζωή μου ήταν ένα δύσκολο ταξίδι περιορισμών που βασίζονταν στις πεποιθήσεις των "επαγγελματιών". Η παραδοχή ότι δεν μπορούμε να μάθουμε είναι επιζήμια για την αυτοεκτίμησή μας, τη βάση των γνώσεών μας και τη συναισθηματική μας κατάσταση. Τέρμα η επαναλαμβανόμενη εκμάθηση βασικών δεξιοτήτων, η εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο και η μωρουδίστικη ομιλία! Δεν είναι κακό να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να μάθει και να κάνει λάθος.
Μην συνεχίσετε να κάνετε τα ίδια λάθη με τις μελλοντικές γενιές. Κάντε μια πραγματική διαφορά στη ζωή ενός μη ομιλούντος, υποθέτοντας την ικανότητα και παρέχοντάς μας μια κατάλληλη για την ηλικία εκπαίδευση με μια διαφορετική ομάδα συνομηλίκων, τόσο νευροδιαφορικών όσο και νευροτυπικών. Η βιωμένη εμπειρία μας θα πρέπει να βαραίνει περισσότερο από τις αναπόδεικτες θεωρίες εκείνων που αποφάσιζαν για τις τύχες μας στο παρελθόν.
Τα σχολεία κάνουν εξαιρετική δουλειά διδάσκοντας στους μη ομιλούντες να χρησιμοποιούν την τεχνολογία AAC για να επικοινωνούν όλα όσα οι μαθητές αυτοί είναι σε θέση να πουν.
Επί του παρόντος, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των μη ομιλούντων που αποφοιτούν από το λύκειο έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί τόσο πλούσια όσο όσοι από εσάς χρησιμοποιείτε το στόμα σας, επειδή μας δίνεται μόνο μια συσκευή επικοινωνίας ή μια εφαρμογή σε tablet με δυνατότητα παραγωγής ομιλίας. Εμείς οι μη ομιλούντες θέλουμε τα εργαλεία και τα στηρίγματα για να επικοινωνήσουμε όλα όσα θέλουμε να πούμε. Ο περιορισμός μας στα θέλω και στις ανάγκες και στην απλή συνομιλία είναι εντελώς ανεπαρκής. Οι περισσότερες κάρτες που βασίζονται σε εικόνες και οι εφαρμογές που βασίζονται σε υπολογιστή ή τάμπλετ έχουν σοβαρά περιορισμένο λεξιλόγιο. Τα 26 γράμματα ισοδυναμούν με άπειρες δυνατότητες. Θέλουμε να ασκήσουμε το δικαίωμά μας στην πλήρη επικοινωνία.
Θέλω να γράφω ιστορίες και δοκίμια και ιστολόγια και σενάρια και ποίηση. Θέλω να τσακώνομαι με την οικογένεια και τους φίλους μου. Θέλω να σχεδιάζω τη ζωή μου. Δεν θέλω να χρειάζεται να κυνηγάω σε ηλεκτρονικούς φακέλους τις λέξεις που θέλω να χρησιμοποιήσω.
Αυτή η εκστρατεία γράφτηκε από τα ακόλουθα μέλη του Δικτύου Προάσπισης των Spellers & Allies:
Το δίκτυο συνηγορίας I-ASC Spellers & Allies Advocacy Network είναι μια ομάδα ορθογράφων και συμμάχων που συνηγορούν από κοινού γύρω από θέματα που αφορούν τα μη ομιλούντα άτομα, όπως η εκπροσώπηση, η αυτονομία και η πρόσβαση. Μέσω της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκστρατειών συνηγορίας, επιδιώκουμε να επιτύχουμε πραγματική αλλαγή για όλους τους μη ομιλούντες ανθρώπους. Το δίκτυο συνηγορίας Spellers & Allies Advocacy Network καλωσορίζει μη ομιλούντες, ελάχιστα ομιλούντες και αναξιόπιστα ομιλούντες ενήλικες άνω των 18 ετών. Καλωσορίζουμε τους συμμάχους και όσους άνω των 18 ετών ενδιαφέρονται να γίνουν σύμμαχοι για να συμμετάσχουν σε εμάς.
Λυπούμαστε, δεν επιτρέπουμε την αντιγραφή του περιεχομένου μας.
